از چه بگويم كه دلم تنگه, براي اينجا و اهاليش.

مشغولم, خيلي مشغول, به زندگي. مي دونم كه دركم مي كنيد چون كم و بيش براي همتون پيش اومده.

پ.ن2: شهروند عزيز, هميشه جزو خوانندگان و مخاطبان قديمي و عزيزم بوده اي و هستي. ببخش اگه در مقطعي نتونستم كمكت كنم, ببخش. انشاالله برمي گردم و طرحي نو در مي اندازيم.

قصه ي عزيز, هر چند به سر رسيدي ولي پست هات در دل و ذهنم موندگاره.

مهدي عزيزم, تو رو كه حضورا مي بينم.

حامد عزيز, لحظاتي در زندگيم حضور داشته اي كه فراموش نميكنم. از صميم قلب اميد و آرزو دارم كه پرده ات سپيد شود.

نازنين عزيز, بي نهايت ممنون از محبت ها و خوبي ها. هنوز خيلي از مضامين شعرهات در ذهنمه. شعرهايي بلند و صميمي.

نرگس عزيز, عقلانيت , جسارت و صداقت. اين سه عنصر رو زياد در تو مي بينم. از دستش نده.

پگاه عزيز, صداقت, سادگي و صميميتت از يادم نميره. اميدوارم به آرامشي كه دنبالش هستي برسي. فقط بنويس و سرد نشو. در مرد اون موضوع هم متاسفم. ببخش نتونستم کمکت کنم.  

اصغر عزيز, خيلي ازت آموختم. سپاسگذار. راستي يه چيزايي شنفتم, مبارك باشه.

بهنام عزيز, تو هم از اولين دوستان مجازيم هستي. هر چند چند ماهي نبودي. دلم براي طنز و نيش و كنايه هات به آقاي اسمشو نيار تنگ شده. انشاالله كه زودتر از خدمت به نظام مقدس خلاص بشي و برسي به كار و زندگيت.

مهساي عزيز, هميشه وقتي ميامدم وبلاگت دلم مي گرفت. مخصوصا اين چند وقت. راستش موسيقي اش هم بارها حالمو گرفت. اما هميشه از ابهام پستهات لذت برده ام. نمي دونم چي بگم ولي دلم مي خواد يك اتفاقاتي برات بيوفته.

الف.ميم عزيز, يادته اون اولا يك بار بهت گفتم پدربزرگ؟ هنوز به نظرم ريش سفيدي. گاهي هم كارآگاه ميشي. يه جورايي به قول قديميا با وجودي.

هاله ي عزيز, همشهري عزيز. دنيايي داري كه هيچ وقت خزان زده نبوده. يا حداقل من اينجور حس نكردم. بهاري باشي.

حواي عزيز, اينكه هميشه به دور از آدميت بوده اي برام جالب بوده و هست. همين جور بمان.