در این یک نقش تصمیم دارم چند تا از عکس های مسافرت ماه قبلم به مشهد رو براتون بذارم.

البته تمامش رو در مزار فردوسی گرفتم.

یک نکته: در مورد  دو پست قبلی با عنوان ـسوال...ـ بعضی از دوستان از جمله الف.میم براشون سوال شده بود که بالاخره این حقیر روانشناسی خوندم یا دانشجوی ترم ۶ فلسفه ام. باید بگم که اون فرد با اون صفات و مشخصات صرفا یک مثال بود و زائیده ی ذهنم.

زمانه بر سر جنگ است, یا علی مددی

مدد ز غیر تو ننگ است, یا علی مددی...

به نظر شما تناقضي وجود داره بين اينكه شما دانشجوي ترم 6 رشته ي فلسفه دانشگاه تهران باشي , به مقدار معتنابهي آوانگارد باشي, موهاي بلند و همواره سيگاري گوشه ي لب و از لحاظ سياسي چپ داغ باشي, خوره ي كتاب باشي و اشراف كامل به تاريخ فلسفه غرب داشته باشي, پينك فلويد گوش بدي, يك دوست دختر خوش و خرم (روشنفكرتر از خودت) با تيپ امروزي داشته باشي و در عين حال نماز بخوني و روزه بگيري و به طور كلي مقيد به انجام (يك سري) فرائض ديني باشي؟

مردی که دائم بوسه بر سیگار میزد...

روانكاوان معتقدند كه در طي مراحل رشد رواني جنسي كودك دوره اي وجود داره بين سنين 5 الي 6 سال تا دوران بلوغ كه از اون با نام دوران نهفتگي ياد ميشه. از ويژگي هاي بارز اين دوره همون طور كه از اسمش بر مياد نهفتگي كامل كودك از لحاظ جنسيه, به طوري كه كليه تمايلات جنسي كودك در يك ركود كامل و البته موقت فرو ميره.

دليل عمده و هدف اصليم براي مطرح كردن اين مطلب بيان اين واقعيته كه متاسفانه در اين مورد نيز مانند بسياري از موارد ديگه قدر فرصت ها رو نمي دونيم, فرصتي طلايي براي آشنايي هر چه بيشتر دو جنس با همديگه.

نميدونم تا حالا اين سوالات براتون پيش اومده كه بالاخره در اين مملكت, اين دو جنس كي مي تونن با خصوصيات و مختصات هم آشنا بشن؟ چه زماني رو دارن براي اينكه بتونن سر از روحيات هم دربيارن؟ آيا به نظرتون دانشگاه يكم دير نيست؟ و آيا مكان هاي غیر رسمی غير از محيط خانوادگي و آموزشي (مانند خيابان و…) شرايط و استاندارد لازم رو براي نقش آفريني در اين زمينه دارن؟

حالا مسئولان چه نظراتي دارن؟ آيا اين مسئله براي اونها هم مهم تلقي ميشه؟ و آيا به اين مسئله فكر مي كنن كه ممكنه خيلي از مشكلات و ناهنجاري ها (اعم از طلاق و روابط آلوده و مد گرايي مفرط و…) ريشه در اين مسئله داشته باشه؟ و باز هم آيا با ديدي علمي و جامع اين مسئله رو تجزيه و تحليل ميكنن؟ بعيد مي دونم.

چيزي كه برام مشخص و مبرهنه اينه كه اكثريت قريب به اتفاق آقايان اولا كشش و نياز دو جنس به هم رو در سنين خاص دست كم گرفته و هنوز تصور مي كنن كه تنها راه چاره در اين مورد تزكيه نفس و حيا و به كار بستن چنين مفاهيميه و ثانيا اطلاعات لازم رو درباره ي مراحل رشد رواني و جنسي كودك مطلقا ندارن. مي دونم نبايد انتظار زياد داشت ولي ديگه اين انتظارو ميشه داشت كه حداقل يه زحمتي به خودشون بدن و از نظرات كارشناسان خبره و عالمان اين علم استفاده كنن. تا كي بايد حوزه هاي علميه و معدود روانشناسان به اصطلاح اسلامي (علم النفس) سياستگذاران آموزشي ما باشن؟ و تا كي بايد نشست و تحمل كرد كه به جاي كارشناسان لايق و صاحب نظر تعدادي افراد غير كارشناس و ناكارآمد, كه هر پديده ي اجتماعي و انساني رو ابتدا از دريچه دين و مذهب (اونهم مذهبی خود ساخته و خود تفسیر شده) مورد مداقه قرار مي دهند, در اين مورد براي ما و فرزندانمان تصميم گيري كرده و اين تصميمات رو به صورت گسترده عملي كنند.

فكر كنم يكي دو سال پيش بود كه خبر رسيد يكي از نمايندگان مجلس طرح جداسازي دو جنس در دانشگاه رو هم ارائه داده, كه خوشبختانه به نتيجه اي نرسيد. به تازگي هم (به سلامتي) بعد از روي كار آمدن دولت مهرورزي وزارت علوم برگزاري كليه ي اردوهاي مختلط رو در دانشگاه هاي سراسري ممنوع اعلام كرده. ببينيد, اينهاست اون تصميماتي كه داغ بر دل آدم ميذاره. يكي نيست بپرسه آخه اگه اين فرصت به دست آمده در دانشگاه رو هم از دختران و پسران بگيريد پس اين دو تا موجود متفاوت كي وقت پيدا مي كنن همديگر رو بشناسند؟ كي و كجا فرصت پيدا مي كنن برقراري ارتباط با يكديگر رو بياموزند؟ قبول دارم تعدادي از خانواده ها در اين زمينه خوب و مفيد عمل مي كنن ولي اين خانواده ها چند درصد جامعه رو تشكيل ميدن؟ غير از اينه كه اكثر خانواده ها با توجه به ويژگي و مختصات فرهنگي كشورمون در اين زمينه رفتاي سخت گيرانه و تابو مدار دارن؟

اولين چيزي كه به نظرم ميرسه اينه كه آقايان و بانوان محترم ذي ربط و مسئول زحمت تغيير نگرش كلي در اين مورد رو به خودشون بدن , مي دونم خواسته ي بزرگيه ولي متاسفانه يكي از شروط اصليه.

دوم اينكه فرصت هايي رو كه داريم به راحتي از دست نديم. منظورم همون سنين نهفتگيه كه اول نوشتار مطرح كردم. يعني مقاطع دبستان و راهنمايي. مطمئنا امتحان خودشو پس داده. كافيه يه نگاهي به كلاس هاي مختلط روستاها (اون هم به خاطر كمبود امكاناته وگرنه اگر امكانات كافي بود آنها هم جدا ميشدند) بيندازيد و قضاوت كنيد كه آيا معضل جدي و لا ينحلي در اين باره درست شده؟ بگذريم از اينكه ميشه از تجربه , تخصص و تحقيقات دول مدرن و غريبه نيز در اين زمينه استفاده كرد.

اين بار نوبت عمران صلاحي بود! طنز نويس شهير ايران.

بعد از گل آقا نگاه نگرانمون به قلم نا گرون صلاحي بود. دريغ...

بعد از رفتن مميز, نوذري, آتشي و ميرميران به اين فكر كردم كه چقدر راحت داريم از مرگ اين سرمايه هاي بيتا حرف ميزنيم. بعد از صلاحي بيشتر به اين فكر مي كنم.

صلاحي عزيز در نهانخانه ي دلمان جاودانه شدي...

اما...

اما...

...گاهي وقتا حس مي كنم...

                                         حس ميكنم...

                                                              دارم ازش دور ميشم.

ـ به اين ميگن يه سوپر ايگوي فوضول.

صندلي جلو دوتا پيرمرد نشسته بودن…ساكت.همين طور كه توي يكي از خيابوناي قديمي شهر گذر مي كرديم چشمم مثل هميشه افتاد به همون ساختمون قديمي مورد علاقم كه طي اين چند سال تخيل درباره ي سابقش و اينكه چي بوده و كيا توش زندگي مي كردن يكي از سرگرميام بوده.دوباره غرق تخيل شدم كه ناگهان يكي از اون پيرمردا به اون يكي گفت:شصت سال پيش از اين توي اين ساختمون درس مي خوندم.

بعد آروم سرشو تكون داد و به دوردست خیابون خيره شد…

ماه رمضان هم تشريفشونو آوردن و ديگه مي (اعم از ويسكي و شامپاين و عرق سگي و…) و ميخانه بر افتاد.

داستان سر كم شدن ناگهاني آمار جرم و جنايت و فسق و فجور و مسايلي از اين دست در ماه هاي رمضان و بعضا در محرم و صفره.نمي دونم چطور ميشه و چه اتفاقي ميوفته كه دل فاسدترين افراد در اين ماه نرم ميشه و احساسات مذهبي و معنوي شديدا در باطن مباركشون قلنبه ميشه. حالا اگه اون فرد در اين ماه واقعا متحول بشه و اين تحول راه ثبات رو طي كنه حرفي نيست و بلكه عاليه.ولي تاسف من زمانيه كه مي بينيم اكثرا اين تحول موقتيه و دقيقا عمري به انداره ي همون ماه داره.بعد از عيد فطره كه دوباره روز از نو و روزي از نو.مي و ميخانه ها سرپا ميشه و عيش و طرب و باده به راه…

درد كه چه عرض كنم داد دل در اين زمينه زياده. انشاالله خودش كمك كنه تا بهتر عاشقش باشيم و بپرستيمش…آمين.